Vertaald door: -- Team Lost in Translation --
Verspreiding van dit materiaal voor commerciële doeleinden is illegaal! ! !
Weatherman aan alle controleposten.
Ik zoek info over de status van 99 Alpha, tussen Valle de Trinidad en Milling.
Ze racen tegen de tijd in een land dat de tijd trotseert,
delen een avontuur op een plek waar realiteit op vakantie is.
Het is tegelijkertijd de mooiste plek...
en de meest angstaanjagende plek ter wereld.
En het is de meest verlaten, stille plek.
Je houdt ervan of je haat het. Je haat het of je houdt ervan.
Je wilt daar niet zijn, je wilt daar wel zijn.
Het voelt aan alsof een meisje je hart breekt.
Ik haat je en ik wil je nooit meer zien.
Het spijt me. Mag ik even langskomen?
Je kijkt naar de sterren en er is geen smog te zien.
Je ruikt de oceaanwind, je hoort de vogels.
Je hoort de walvissen en de zeehonden.
Ik denk dat Baja je de gelegenheid geeft om dit te voelen...
zodat je meer op je instinct vertrouwt.
Het is moeilijk het in woorden uit te drukken omdat het een emotie is.
Dat is wat Baja is, iets wat je voelt.
Hoe noem je een race waar ieder voertuig aan mee kan doen...
met tweehonderdduizend toeschouwers die geen toegangsgeld hoeven te betalen.
Een race die tweeëndertig uur duurt met twaalfhonderd mensen...
die zestienhonderd genadeloze kilometers...
strijden om een miljoen verschillende redenen?
Noem het de Tecate Score Baja 1000.
Iemand vroeg het aan Parnelli Jones...
en hij zei dat het aanvoelt alsof je in een vierentwintig uur durende vliegtuigcrash zit.
Vanwege de zestienhonderd kilometer, kan er heel veel gebeuren.
Denk eens aan wat er gebeurt in de Daytona 500.
En zij rijden over een gladde baan...
en de pit is elke keer op dezelfde plek.
Wij hebben bussen, koeien en paarden en....
bergen, stranden en woestijnen.
Je zit in het stof, je zit op de rotsen.
Het zijn kuilen en mislukkingen.
Het gaat honderd vijftig kilometer per uur en dan weer dertig.
Zo veel wegen daar en af en toe kleine boerderijen.
Alle sprongen en bochten...
zijn anders dan de vorige.
Ik zal je wat zeggen, je valt hier niet in slaap.
Ik heb het geleefd, gegeten, geslapen en ik begrijp het volkomen...
als andere mensen getroffen worden door de charme ervan...
om te proberen de tijd te verslaan en naar de finish te komen.
Het is een onwezenlijk gevoel.
Het is maar honderd vijftig kilometer ten zuiden van San Diego...
maar Ensenada is een totaal andere wereld.
En hoe dichterbij je komt, hoe verwarrender het wordt.
Mouse had de inspiratie en Fish gaf de toestemming.
Maar het was mijn goede vriend Scott Waugh die me overhaalde om deze film te maken...
over de langste non-stop...
van punt naar punt race ter wereld.
Mijn naam is Dana Brown.
En toen ik dacht dat ik alles wist, wist ik helemaal niets.
We hebben Dana Brown. Dana kwam net uit Step into Liquid.
Ze maken een film die Dust tot Glory heet...
over de Tectate Score Baja 1000.
Dat is Sal Fish. Hij is de baas.
En een eerlijke promotor.
Waarom niet? Dit hele gebeuren is begonnen...
met een stuntman genoemd naar een knaagdier.
Dat is het verschil. - We zijn drie op één.
Kijk hier eens naar. Ik ben twee op één favoriet.
Dit is Mouse. Echte natuurkracht.
Op de een of andere manier eindig jij altijd door hetzelfde te doen als hij doet.
Neem zijn troep eens, één legende en twee jeugdvrienden.
Ook in de baan van Mouse gezogen werden Griders, Andy en Neil.
Andy heeft verleden jaar de 1000 gewonnen.
Kun je hierop wedden? - Ja, op Caliente.
Je kunt hierop wedden bij Caliente.
Laten we het onszelf eens moeilijk maken. Laten we eens op onszelf wedden.
Ik denk dat je dat in Mexico kunt doen. Het is niet alsof...
Wie is die knul? Pete Rose?
Het lijkt alsof iedereen bij de 1000 binnenkomt.
Ze hebben met van alles hier geracet, van Rolls Royces tot Winnebagos.
De Bago kwam niet erg ver.
Deze coureurs komen uit elke laag van de bevolking.
Inclusief de extravagante knul, de Hawaïaanse surfer...
de vader, zoon en kleinzoon, Koning van de kevers...
Team Estrogen. De jaarlijkse kampioenen...
de grootste ooit en de Indy knullen.
Zij sluiten de racebaan voor niemand af.
Je bent daar samen met Jan Publiek, of in dit geval José Public.
Voor de mensen van Baja, is dit een van de grootste dagen van het jaar.
We hebben een verwantschap met racen, off-road racen.
En je ontmoet mensen, je begint gewoon met praten.
Praten over de vorige race, over de volgende race.
Kun jij je dit en dat nog herinneren?
Je eindigt met vier of vijf jongens om je heen...
en dat heet stof rapen hier in dit dorp.
Als het feestgedruis vervaagt...
begin ik alle tegenstellingen en metaforen te begrijpen.
Dit gaat niet over een race. Het gaat over dé race. Het mensenras.
Volgens mij is dat precies zoals Sal Fish het bedoeld heeft.
De wegen zijn niet gesloten. Lokale bevolking...
rijdt de andere kant op, op het parcours.
De lokale bevolking rijdt naast je.
Je hebt volgwagens, zij rijden op het parcours...
waar ze niet horen te zijn.
Dit is niet voor mietjes, echt niet.
Zonder twijfel is Sal Fish de Baja 1000.
Hij zet ieder jaar een ander parcours uit.
Hij houdt rekening met het belang van de boeren en stemt af met de politie...
en daarnaast met de eisen van deelnemers en toeschouwers.
Ik heb nog nooit iemand ontmoet met dezelfde domheid als ik heb...
die het doet zoals ik.
En ik blijf er maar aan denken. Het is een 24-uurs baantje en ik hou er van.
Families samen laten komen...
en lui met wagens van tienduizend dollar en lui met wagens van twee miljoen dollar.
Ik had nooit gedacht het baantje van Sal Fish te hebben.
Dat er driehonderd mensen zoals Robby Gordon hier op komen dagen...
die willen racen en iedereen heeft zijn eigen ideeën.
Iedereen hanteert dezelfde regels. Zij betalen allemaal hetzelfde entreegeld.
Ik wil zeker weten dat de grasrijders van huis uit...
altijd op Score zijn en dat er een plaats voor hen is om te racen.
De waarden van Sal komen uit in een race welke toegankelijk is voor iedereen...
van de kleine tot de grote jongens. De beroemdheden en de onbekenden...
allen gelijk, allen gewoon coureurs.
Voor de dauw.
Temperatuur 45 graden.
Motoren en quads starten drie uur voor de rest.
Een waas van flitslichten kondigt de aankomst...
van Johnny Campbell aan.
Als hij vandaag wint, is het de zevende opeenvolgende, een record.
Een poging bij te blijven komt van de 62-jarige J.N. Roberts...
een ware legende in off-road racen.
Moet altijd in beweging blijven. Een moeilijker doel te bereiken.
Mouse is gearriveerd. Hij is zeer stil, gewoonlijk teruggetrokken.
Mouse weet dit niet, maar toen ik klein was, was hij mijn held.
Hij zou iedereen eruit rijden.
'Wie is deze Mouse McCoy? ' En plotseling was hij verdwenen.
Ik begon met racen toen ik vier jaar was.
En toe ik zeventien was, was ik geheel opgebrand.
Daar kun je niets aan doen.
Je hebt geen idee waar je als kind mee bezig bent.
Je weet alleen dat je het haat, je hebt er genoeg van, je bent het zat.
Eigenlijk is dat het beste wat mij ooit overkomen is...
omdat ik nu meer dan ooit van motorrijden houd.
En misschien zou ik er niet zo van houden als ik door was gegaan.
Voor iedere motor zijn er gewoonlijk drie, vier of vijf coureurs.
Johnny Campbell zal de eerste driehonderd kilometer rijden...
voor hij het stuur over geeft aan Steve Hengeveld.
We zien je bij de eindstreep.
J.N. zal tweehonderd kilometer rijden voor het stuur aan zijn zoon Jimmy te geven.
Mouse zal geen tweehonderd, driehonderd of zelfs zevenhonderd kilometer rijden.
Mouse had een ander idee.
Hij zou de gehele Baja 1000 alleen rijden.
De naam van één man is synoniem aan de Baja alleen rijden...
de Ironman, Ivan Stewart.
Om een vijftienhonderd kilometer race in een auto te rijden is zwaar...
maar je kunt zitten en water drinken...
en je bent veel meer beschermd.
Om het op een motor te doen, ik kan het mij niet voorstellen. Dat is pas zwaar.
Iedereen kan vijftienhonderd kilometer toeren.
Maar om te racen en het te doen is een heel ander verhaal.
Ik wist dat ik al tegen hem opkeek...
maar nu, als hij deze finisht zal ik helemaal tegen hem opkijken.
Dit wordt onvoorstelbaar.
Mensen zeggen: 'Maak jij je geen zorgen over je zoon? '
Nee, ik maak mij geen zorgen, want hij is getalenteerd.
En meestal krijgt hij het voor elkaar.
Ik denk dat Mouse één van de beste is als het op voorbereiding aankomt.
Hij racete dit stuk, meer dan ik ooit iemand heb zien doen.
Super cross legende Ricky Johnson.
Hij is als de grote broer van Mouse en wat afstandelijk.
Niet omdat hij een slechte coureur is. Hij is een geweldige coureur.
Niet omdat hij niet in vorm was. Hij was in perfecte vorm.
Maar voor die exacte dingen.
Hij wist hoe goed hij in vorm was en hij wist hoe snel hij was.
En ik wist als hij meedeed aan competitie...
met andere coureurs die nieuwer zijn...
zou ik bang zijn dat hij zou sterven.
Overleven, meer is het niet. Overleef je het, dan win je.
Zacht en glad.
Om half zeven 's morgens begon de race.
Ze vertrekken om de dertig seconden.
Om anderhalve minuut over half zeven vertrekt Johnny Campbell.
Chris Blaze van het Honda B Team verlaat de startlijn om drie over half zeven.
J.N. Roberts om zeven en een halve minuut over half zeven.
Als een optrekkende auto voor een reeds rijdende auto uitkomt...
is het resultaat gedeukt metaal en waarschijnlijk letsel.
Als een optrekkende auto voor een motor die reeds rijdt uitkomt...
is het resultaat waarschijnlijk de dood...
hetgeen het lot was van voormalig Baja kampioen Danny Hamel in 1995...
slechts een paar kilometer buiten Ensenada.
Zes punt zevenendertig.
En het ritme van de race begint.
Om dertien en een halve minuut voor zeven gingen de quads meedoen.
Kilometerpaal zevenenvijftig. Er staat geen vlagger.
Na tachtig kilometer had Johnny Campbell, zoals gewoonlijk, de leiding genomen.
Op de tweede plaats lag Chris Blaze van het Honda B team.
Mouse ging, in een poging zijn pas gevonden volwassenheid te tonen...
in het eerste uur, van de zestiende naar de vierde plaats.
Een motorrijder die vooraan rijdt...
moet zich volledig inzetten.
Hij moet zich in het niets storten.
Mouse stond in brand.
En net zo verbazingwekkend was J.N. Roberts, hij...
passeerde coureurs drie maal jonger dan hij...
tot onze camerahelikopter een beetje te dichtbij kwam en J.N. viel.
We hebben het gemist.
En vijfenveertig kilometer verder, had Jimmy Roberts...
een voorgevoel dat hij het niet zou halen.
Als J.N. niet terug op de motor zou klimmen, was hun dag voorbij.
Het leek niet eerlijk. J.N. is een levende legende...
de winnaar van de eerste Baja 1000 in 1967.
Dat was een tijdperk...
toen er meer dan drieduizend coureurs...
begonnen aan de Californische woestijnrace...
en J.N. Roberts won zevenentwintig keer achter elkaar.
Toen ik opgroeide, was hij natuurlijk de man van de woestijn.
En als het even kon reden wij op motoren...
en deed ik iets wat mijn vader behoorlijk goed vond...
hij zei dan, goed gedaan J.N.
Dus werd J.N. een held in mijn geest.
Toen ik de kans kreeg werkelijk met hem te racen...
was het een geweldige ervaring voor mij.
Ik wil zeker weten dat J.N. er iets aan heeft.
Voor het eerst weer in de Baja na dertig jaar.
Het is als het ware opwindend met hem te rijden.
Maar het lijkt er op dat hij de motor niet gestart krijgt.
Nieuwe technologie. - Pakt op de piek van de slag.
J.N. won twee van de eerste drie Baja's 1000.
Hij is terug gekomen naar het team met Jimmy. Hij reed als eerste.
Onlangs won hij de Vet World Championship.
En nu, twee weken later, rijdt hij de Baja.
En in januari meldt hij zich voor de bijstand.
Het was een jaar waarin veel gebeurde voor hem.
Wrijf het niet in. Ik noem het afstand.
J.N. had niet veel tijd om herinneringen op te halen aan zijn overwinningen...
omdat Jimmy, Mouse en Greg Tracy hem op een zwaar trainingsschema zetten.
Dan train je het stuk dat jij zult rijden in de wedstrijd.
In het geval van Mouse waren alle stukken zijn stuk...
dus moest J.N. een hoop stukken trainen.
Zal ik eens wat zeggen, die ouwe is de laatste paar dagen ingezakt.
Ingezakt. - Niet als grapje bedoeld.
We wonen nog steeds in verschillende staten...
daardoor zien we elkaar niet vaak.
Maar wanneer wij elkaar zien...
is het meestal rond een motorevenement.
En hij is nogal dwangmatig bezig...
denkt continu na over dezelfde dingen.
En wanneer ik alleen ben, zie ik dit bij mijzelf terug.
Ik ben stapelgek op jou, maar sommige van jouw eigenschappen maken mij gek.
Grappig zoals de rollen worden omgedraaid. Zo is het nu eenmaal. Dat is het leven.
Kijk maar naar de familie McCoy. Wij hebben dat gisteren bij hen gezien.
Zij hebben zo'n zelfde soort relatie.
Zij katten steeds op elkaar.
Net een stelletje kippen.
Wat kun je eraan doen? Het is familie, zij kunnen je niet ontslaan.
Jimmy en J.N. zijn vader en zoon, maar lijken wel gekloond.
Ik weet dat ik voorzichtiger ben dan hij.
Probeer eens aardig te zijn.
Hij vindt dat ik ervoor moet gaan.
Ik weet niet wat er over die heuvel is.
Dus rem ik en doe het kalm aan...
want van de winter wil ik thuis hout hakken.
Er zijn dingen die ik moet doen. Waar hij net iets meer...
Je moet wat meer zelfvertrouwen hebben.
Ik heb zelfvertrouwen, maar zo ben ik nu eenmaal.
Waarschijnlijk heeft dat met leeftijd en ervaring te maken.
J.N. mag dan over zijn leeftijd praten...
maar hoeveel lui van tweeënzestig tillen een motor van honderd vijftig kilo rechtop?
Het maakt niet uit hoe oud hij is, J.N. is een vader...
en hij zal zijn zoon niet teleurstellen.
Hoe je het ook bekijkt, J.N. Roberts is een ware motor legende.
Beter vijftig procent legende, dan honderd procent zoals ik.
Toen Jimmy eindelijk de kans kreeg maakte hij er volledig gebruik van...
opklimmend tot de achtste plaats in het geheel...
en werd geen enkele keer gepasseerd gedurende vierhonderd vijftig kilometer.
Waarschijnlijk was de schouder van J.N. uit de kom, waarmee...
zijn plan om de laatste tachtig kilometer te rijden...
om te finishen in gevaar kwam.
Ondertussen was er niets anders te doen...
dan afwachten en herinneringen ophalen aan die goede, oude tijd.
Een paar veteranen kwamen vaak hier...
lang voor het een race was.
Alleen om te zien of zij van Tijuana naar La Paz konden komen.
En je weg weten te vinden was al heel wat.
Zendt een telegram als je vertrekt, je haalt het telegram op...
en laat jouw tijd vastleggen als je in La Paz komt.
Dat is de enige manier om het vast te leggen.
Toentertijd waren er geen helikopters die met ons meevlogen.
Toen promotor Ed Perlman aankondigde...
dat hij plannen had voor een initiële Mexican 1000...
dacht racelegende Malcolm Smith onmiddellijk aan twee dingen...
J.N. Roberts als partner krijgen en een kaart kopen.
Ik probeerde hem de gids te laten lezen zodat hij de weg zou weten.
Hij zei, ik heb geen gids nodig, ik vind altijd mijn weg wel.
Op de dag van de race was er tegen de pers gezegd...
dat het eerste voertuig dat in San Ignacio aan zou komen, halverwege...
om ongeveer vijf uur 's morgens.
Malcolm kwam om vijf uur 's middags aan, twaalf uur eerder...
en acht uur voor het volgende voertuig.
Toen de avond viel begon J.N. zijn reis...
geleid door een zwakke koplamp en een uniek richtingsgevoel.
Ik heb dit licht gezien en ik dacht dat ik de goede kant op ging...
en het was een ster, ik bleef het gewoon volgen.
Ik zei, daar is een controlepunt. Het moet een controlepunt zijn.
Ik bleef doorgaan, ik ging helemaal naar de andere kant van de kust...
waar ik niet heen had gemoeten.
Zonder benzine wist J.N. het voor elkaar...
te krijgen om te tanken in een plaatselijk dorpje.
Daarna reed hij nog een keer over het hele schiereiland...
waarna hij weer zonder benzine zat.
Hij had honderden kilometers gereden en was geen centimeter dichterbij de finish.
We hebben hem gevonden, slapend onder een cactus.
Hij zegt, ik heb geen idee waar ik ben. Mag ik achter jullie aanrijden?
Ik denk dat hij er ongeveer veertien uur over gedaan heeft.
Maar hij heeft er wel zo'n zes van geslapen.
Zal ik je eens wat zeggen. Ik herinner mij er nauwelijks iets van.
Het was in de zestiger en zeventiger jaren, toch?
Ja, de zestiger en zeventiger jaren waren een goede tijd voor mij.
Ondanks het nachtelijke avontuur, zouden J.N. en Malcolm...
gekroond worden tot de initiële motor kampioenen.
Als je ouder wordt...
als je wist dat je geschiedenis schreef, zou je er meer aandacht aan besteed hebben.
Als één man de naam van Baja 1000 vestigde, was het Parnelli Jones.
Hij won de Indy 500 in 1963, zijn aanwezigheid...
samen met medestrijders Steve McQueen en James Garner...
lieten de mystiek van de Baja ontstaan.
En naarmate de jaren verstrijken, lijkt het wel of iedereen de Baja al geracet heeft.
Maar er is één uitzondering, die heeft het tot nog toe nog nooit gereden...
de beste coureur aller tijden, Mario Andretti.
Een geweldige kans...
en ik ben zo blij dat ik het gedaan heb, dat ik er van heb mogen proeven.
Sal Fish heeft Mario uitgenodigd om dit jaar de maarschalk te zijn.
Alleen al zijn aanwezigheid doet volwassen mannen zich gedragen als kinderen.
Mario Andretti had overal op de wereld kunnen zijn...
en hij was in Ensenada, bij de Score Baja 1000.
Dat zal ik nooit vergeten. Het was een hoogtepunt in mijn carrière.
De naam Andretti betekent snelheid en autoracen.
En het is wereldwijd. Het is een universeel woord.
Hij is de beste. Ik houd van hem.
Ik ga de auto voorbereiden, want Mario komt eraan.
Hij gaat daar zitten.
Voor Todd zijn deze jaren van heldenverering...
een kans om zich te verenigen met zijn grote voorbeeld.
Mario hapte in het lokaas.
Hij denkt, ik kan het.
Ik wil dat je langzaam rijdt en ik ga hier zitten.
Hij nam het stuur over voordat Todd om hulp kon roepen.
Er is een goede reden waarom de naam Andretti...
gelijk staat aan snelheid.
Omdat het gelijk staat aan snelheid.
Alvast even de truck aanvoelen.
Ik snap hoe je heel gemakkelijk in een kuil terecht kunt komen...
helemaal ondersteboven.
Ineens drukt hij het gaspedaal heel hard in.
We zitten aan de rechterzijde en de rommel vliegt me om de oren.
Dus ik zei, 'Hé Mario, je moet vaart minderen. Ik denk dat er paarden aan komen. '
Er kwamen geen paarden aan, maar alles om wat zachter te gaan.
Wat denk je daarvan?
Ik hield ervan.
Todds hyperventileren stopte.
Helaas ook zijn truck, dertig kilometer voor de bewoonde wereld.
Er zat geen leven meer in. De accu was dood.
Reden niet snel genoeg.
Je reed niet snel genoeg om de accu op te laden.
Uiteindelijk stopte er iemand.
Het was overduidelijk dat de vrouw in de truck de race niet volgde...
maar ze herkende wel direct een goed hoofd voor hoeden.
Het spijt me om je dit aan te doen, maar...
de echtgenoot wist echter direct...
dat de man die zijn vuile was droeg een levende legende was.
Chris en Sam, jullie zijn mijn redders. - Het is een genoegen om je te ontmoeten.
Ik heb al jaren achter elkaar van je gehoord.
Het koppel reed zonder problemen dertig kilometer de andere kant op...
gecompenseerd met een echte handtekening.
Pure Baja magie.
Alles gaat fout en komt weer helemaal goed.
Je bleek het hoogtepunt van de dag te zijn.
Je bent ons hoogtepunt ook.
Mario verbaast zich over het potentieel van off-road racen.
Het is ongelooflijk wat er is ontwikkeld.
Maar ik blijf zeggen, de verbeelding is de limiet.
Dit is voor de rocksterren van de Baja, de onbeperkte klasse...
de grootgeld teams die helikopters gebruiken als volgwagens.
Dat is het meest dynamische wat je kunt doen.
Je hebt alles wat je maar wilt.
Je hebt achthonderd pk en een lage ophanging...
je hebt een kooi van chroom en beschikking over specifieke apparaten...
en een copiloot die je steeds maar weer vertelt andere dingen te doen.
Als je 'macho' in het woordenboek...
zou kunnen opzoeken, zou er trophy truck staan.
De coureur die het meest gerelateerd wordt aan de Baja 1000...
is NASCAR coureur Robby Gordon.
Dit is zijn wereld.
Het ligt niet aan NASCAR. Hier is hij de baas.
En je kunt zien dat iedereen hier aan hem twijfelt.
Robby was nog maar een kind toen ik hem meenam voor een ritje...
in Saddleback, in één van de blazers...
en ik herinner me zijn helm nog, hierboven.
Hij vond het zo leuk.
Robby werd Baja's wonder.
Hij ging weg, om miljoenen te verdienen met racen. Van Daytona tot Indy...
maar hij is nooit vergeten waar hij vandaan komt.
Ik vertrok op zondagavond, we vlogen weg in een helikopter...
namen een commerciële vlucht en vlogen naar L.A.
Ik vertrok om vijf uur. We voorspelden maandag en dinsdag.
We deden het binnen twee dagen.
Hij was een beetje lullig en dat heeft hem...
waarschijnlijk pijn gedaan op meerdere manieren.
Ik weet waar iedereen is.
Ik ga iedere auto bekijken die langs komt.
De auto is zo goed...
dat wanneer hij op 75% van zijn kunnen zit, hij al net zo snel als de anderen is.
Veel goede coureurs zijn arrogant.
Er zijn nummers getrokken voor de startposities.
Robby begint als laatste.
Degene die als eerste start is de Hawaïaanse Alan Pflueger...
in zijn allereerste race in een trophy truck.
Je kunt het niet beschrijven. Je moet het meegemaakt hebben.
Het is geweldig. Het is een soort explosie.
Het is als een stuk dynamiet in je hand houden als het ontploft.
Je moet in de goede lijn rijden, als je dat niet doet, wordt het vervelend.
Dan wordt het erg vervelend.
Maar het is leuk. Het is leuk op die lijn.
Je hebt een verrekijker nodig om te rijden, want je ziet de hobbels niet aankomen.
Het ziet eruit als poollicht...
waar je doorheen slingert.
Je hebt de behendigheid om zo hard te gaan.
Maar de uitdaging is om zo slim te zijn om zo langzaam mogelijk te rijden en te winnen.
Iedereen kan voluit gas geven en hard rijden...
maar je moet weten wanneer je moet remmen.
De snelwegen zijn allemaal open voor verkeer,
tijdens de race.
Dat geldt trouwens voor alle soort wegen.
Er bestaat een snelheidslimiet, maar omdat dit een race is...
en jongens altijd jongens blijven, negeren de meeste dit.
Wie zal hen tenslotte in kunnen halen.
Ik ging niet te snel.
De autoriteiten waren enigszins gekrenkt.
Maar Pflueger zag onmiddellijk zijn fout in...
en werd bewijs voor de staat en werd vervangen.
Terwijl we naar de radio luisterden om te weten waar de auto's zich bevonden...
hoorde ik dat agenten alle helden aan de kant hadden gezet.
En zij staan in de berm en hebben een donut vergadering.
En op die manier, twee van de beste van Baja...
hielden zeventig mensen en vijftig miljoen dollar aan racemateriaal tegen.
Ondertussen achter hen, de openwiel broer van de trophy truck...
de nummer één buggy, raakte van de lijn.
Deze voertuigen zijn ongelimiteerd, hetgeen betekent dat de motor ongelimiteerd is...
net zoals het budget.
Variërend tussen de driehonderdduizend en één miljoen dollar.
Het zijn dure wagens.
Als je wint, misschien vier ruggen.
Achter het grote geld van de nummer één buggy is een hart...
een kwaliteit het best uitgedrukt in een off-road race dynastie...
de familie McMillin.
Mijn vader en broer besloten dat zij één race zouden gaan rijden in 1976...
voor de Baja 1000, één keer meedoen en dan de wagen verkopen.
Alleen om te zeggen dat ze het deden.
En toen ik in die klasse negen zat met twintig centimeter wielen...
een vijftig pk motor, dacht ik echt dat ik alles zou winnen.
Ik bedoel, ik dacht een kans te hebben.
Op de leeftijd van vierenzeventig...
jaagt Corky McMillin nog steeds zijn droom na.
Mensen vragen mij vandaag de dag, op mijn leeftijd en zo...
en ik antwoord dat de enige persoon die ik een plezier moet doen, ben ik zelf.
En ik heb het idee dat ik strijd, dat ik het goed doe en mee kan komen...
dus ben ik blij, opgewekt.
De McMillins zijn een succesvolle familie in meer dan één opzicht.
En ik zie Corky nog in de rij staan om te douchen voor de race...
in een rij op de camping achter alle jongens die in zijn bedrijf werken.
En je kunt niet zien wie Corky is en wie de volgende dag spijkers zoekt.
Het maakt dat wij allen iets...
gemeenschappelijks hebben, een soort samen...
en het zijn geen bazen en werknemers.
We zijn gewoon een aantal mensen...
die proberen lol te hebben en van het leven te genieten en dat doen we.
Hij heeft er een aantal gemist wegens gezondheidsredenen.
Doe één race per keer en de volgende race was hij er weer.
Mijn lichaam denkt dat mijn geest gek geworden is.
De McMillin met de meeste kampioenschappen is Mark.
Hij is ook één van de meest succesvolle...
coureurs in de geschiedenis van de Baja 1000...
maar hij heeft in geen veertien jaar een zege behaald.
Er zijn hoogtepunten en dalen.
Maar iets dat ik mijn vader mij heeft geleerd en ik mijn jongens leer...
is dat je nooit moet opgeven.
Of het nu op het werk is of met racen...
of iets dat je thuis, met je familie voor elkaar wilt krijgen...
wij geven nooit op.
Mark McMillin startte fantastisch en raasde door de eerste 130 kilometer...
maar weer sloeg de pech toe.
Bij Ojos Negros moest hij zijn totale transmissie verwisselen.
Veel te vroeg.
Het wordt een lange dag. We zullen zeker een finish krijgen.
En, buiten de lijn, in Scott McMillins buggy reed een beginnende coureur...
zijn zestienjarige zoon Andy.
Sinds ik twee of drie jaar oud was, ging ik al mee met mijn vader.
Ik begon zelf te rijden toen ik ongeveer zes of zeven was.
Ik vertrouwde hem volledig terwijl we onze rijderrelatie opbouwden...
en ik leerde hem, wat ik van mijn vader heb geleerd.
Eerst had Andy een beetje moeite om op de baan te blijven.
Kijk uit. Denk aan het gat daar. Weet je nog? Stop.
Hier, deze kant uit. Stop.
Ik denk eraan en ik denk dat als ik een kind heb...
ik nooit het vertrouwen zal hebben, dat hij in mij heeft.
Neem je tijd.
Maar hij werd rustig.
Gaan.
Je doet nu met de grote jongens mee, jongen.
Het vertrouwen dat Scott in zijn zoon heeft, was welverdiend.
Na een aantal wilde ritten, had Andy het voor elkaar...
en was hij eerste in zijn klasse, toen zijn vader het weer overnam.
Je hebt hem waarschijnlijk een beetje te hard geraakt.
Het gaat goed. Zorg voor veel stof. Goed zo.
Terwijl de familie McMillin plezier heeft met het fijnste snufje technologie...
zijn er anderen die meer van antiek houden.
Dit is Klasse 11, wat een heel nieuwe betekenis geeft...
aan het woord 'underdog'.
Je krijgt veel voldoening als iemand, die in een trophy truck rijdt...
of op een Klasse 1 motor, tegen je zegt,
jij doet mee in Klasse 11.
Je moet wel gek zijn.
Die jongens zijn het sterkst hier.
Ze krijgen erg weinig steun...
wagens die er zo slecht aan toe zijn en ze gaan er helemaal voor.
Dat is de doorgewinterde Baja-coureur ten voeten uit.
Dit zijn onverbeterde Volkswagen Kevers.
Niet de nieuwe Kever maar de oude van voor 1982.
Het is niet toegestaan iets te verbeteren aan de ophanging of de motor.
We verliezen ons dashboard.
Wat ze aan vaart missen, maken ze goed met hun passie.
Het is een gevoel binnenin dit gevoel.
Wij zijn geboren Baja kenners en zo zullen wij ook sterven.
Ik denk dat het echte mannen zijn. Ik bedoel, er zijn dingen...
waarvan ik geen idee heb hoe ze er door komen.
Race klasse 11, het is erg belangrijk om de race te finishen.
Soms zijn er geen borden meer over.
Onze tijdslimiet is soms erg krap.
Dus het is erg belangrijk om daar doorheen te gaan...
waar je doorheen moet gaan om er te komen...
gewoon om er te komen.
Blijf hangen. Hij is op weg. De lucht is helder.
Het ziet er naar uit dat we rechts gaan.
Tegen het middaguur had iedereen de startlijn verlaten...
en de coureurs kwamen in een cadans...
wat altijd niet goed is.
Dat is het einde van onze race.
Is dat niet jammer?
Ja, het is klote.
Door die steen ging het fout.
Gemiddeld heeft een mens, met een baan van negen tot vijf...
tienduizend spannende momenten gedurende zijn leven.
Het stoplicht waar je doorheen rijdt.
Steek een kruising over en een milliseconde later...
negeert iemand een rood licht en raakt je bijna. Je merkt het niet eens.
Hier gebeuren die tienduizend dingen op één dag.
Ik denk als je thuis komt, nadat je zoiets hebt gedaan...
voelt het alsof je leven in slowmotion gaat. De rest stelt niets voor.
Je hebt een sollicitatiegesprek, of je moet naar iets belangrijks toe...
wat is het ergste dat er kan gebeuren?
Iemand zegt nee tegen een baan als verkoper.
Ik ben bijna veertig keer dood gegaan. Dus dat stelt niet zoveel voor.
Het is belangrijk om te leren omgaan met tegenslagen.
Al Hogan zette zijn truck overeind en hij was terug in de race.
We wisten dat hij op zijn kant zou gaan. Ik begrijp deze niet zo goed.
De truck houdt ervan, denk ik.
Rijdt nu beter dan voorheen.
De schokken die hij heeft gekregen door het rollen.
Wat was dat?
Geen idee.
Trouwens mazzel dat daar geen steen was.
Mike, het achterstuk is zachter. Het is te zacht.
De goede Baja coureur is op alles voorbereid.
Zoals nummer 560, die een complete rol deed, net buiten Ensenada.
Onaangedaan, maakte hij de ruitenwissers in orde...
en zijn dochter, die een beetje kon knopen, kreeg de deur dicht.
En geloof het of niet twaalfhonderd kilometer later haalde hij de eindstreep...
met de bindwikkel nog intact.
Dan is er het voorbeeld van het Hibachi team.
Zij kozen voor een geïmproviseerde pitstop om...
twee methoden van vuurbestrijding te demonstreren.
Het hyperkinetisch smoren, waardoor het vuur voor zestig procent werd gedoofd...
en het iets rustiger water druppelen.
Maar sommige zijn gewoon niet voorbereid.
Zoals deze man, die zijn tankdop had verloren.
Toen ik omkeek, was het vuur ongeveer zo groot.
Heb je een tankdop?
We hebben wel iets voor je.
Kijk hoe goed het past. Dat zal wel werken.
Er is nog wat bruikbaar gereedschap.
Dit soort hulp kom je niet vaak tegen.
Heb je een zaklantaarn nodig?
Jason, ik denk dat je het wel redt.
We zijn er vrij zeker van dat hij het heeft gehaald, ondanks tegenstrijdig bewijs.
Op sommige dingen kun je niet voorbereid zijn.
Zoals een gevallen motor, die je vanaf de grond uitlacht.
Vlakbij de struisvogelranch, maakte Kevin Denault zich klaar...
om oom Bob te filmen, zodra hij langs raasde.
De struisvogels raakten in shock. Zelfs auto's vliegen beter dan zij.
De jongen had, als enige, het ongeluk van zijn oom gefilmd...
wat voor zijn ogen had plaatsgevonden.
De enige plek langs de route, waar hun paden zich kruisten.
Hoeveel kans heb je daarop?
Waarschijnlijk evenveel als opgegeten worden...
door een struisvogel.
Het was niet de bedoeling...
dat de Buggy midden op de weg zou stilstaan.
En de volkswagen was niet voorbereid op zo'n kleine ruimte.
Geen van hen was voorbereid op het starten van de buggy met rakende bumpers...
en dat de volkswagen niet wilde starten.
Toen kwam de barmhartige Samaritaan langs...
aaide over de truck, waar de spoiler vanaf was...
en de volkswagen kon starten.
Een patroon had zich ontwikkeld.
Er is één element welke meer gevreesd en verafschuwd wordt dat enig ander...
slik.
Slik is een bodemloos talkpoeder.
Als je weer thuis bent, komt het slik,
na twee tot drie dagen, nog steeds je oren en je neus uit.
Je kunt je niet voorstellen...
wat Baja inhoudt, tot je het zelf meemaakt.
Slik aan iemand uitleggen, dat je erin komt en niets meer ziet...
en je jouw voet op het gas moet houden.
Ik dacht dat ik het allemaal door had.
De eerste keer dat ik met slik te maken kreeg,
dacht ik, o jee.
Laat het gas niet los. Wat je ook doet, houd het gas vast.
In Baja is iedereen het eens over twee dingen...
slik is waardeloos en ga nooit in discussie met de autoriteit.
Het fatsoen getoond door de coureurs gedurende de trophy truck ellende...
had de politie overtuigd hen te laten gaan met een waarschuwing...
en met een escorte de snelweg af.
Om één of andere reden, besloot Mark Post...
als tweede starten was teveel gevraagd.
Mark Miller, al op de tweede plaats, accepteerde het niet.
Daarop accepteerde Post om als derde te starten.
Herbst op de derde plaats was verontwaardigd.
Een vete was begonnen.
Ironisch genoeg hadden de wegblokkade en de politie escorte...
de dertig seconden ruimte gebruikt bij de start van de race uitgewist.
Dit betekende dat de zorg voor veiligheid de pan uit zou rijzen.
Twintigduizend pk voor iedereen.
Heel leuk.
Alan Pflueger, die al tot seizoenskampioen was uitgeroepen...
in de pro-truck klasse, maakte zijn debuut in de trophy truck...
en verraste iedereen. Hij ging ervoor.
Op de tweede plaats kwamen Mark Miller en Ryan Arceiro.
Mark Post kwam op de zesde positie terecht, door een wraakzuchtige Herbst...
maar niet lang.
Hij viel terug, fanatiek proberend gelijk te komen.
Langs Dan Smith denderend, de erge Herbst ligt voor.
Zij bereiken Valle de Trinidad als iets uit Openbaringen.
Door het centrum van de plaats, naast elkaar met bijna honderd vijftig kilometer per uur.
Verbazingwekkend was er niemand gewond.
Wat verbogen metaal, het visitekaartje van de coureur.
De enige manier waarop men in off-road racen weet dat er een auto achter zit...
is als de bumper geraakt wordt met een zacht tikje...
en zij iets opzij gaan omdat er een snellere wagen achter hen zit.
Als zij niet opzij gaan, gewoon harder duwen.
Je kent geen angst tot je in je achteruitkijkspiegel Robby Gordon ziet.
Om Ken op je bumper te hebben. Hij komt erg snel dichterbij.
Als wat verkeerd kon gaan, ging verkeerd.
Het is geen pitstop.
Ik heb hier één gekke, razende coureur.
Robby had een platte band maar zijn pitcrew was onvoorbereid...
waarop Robby op tilt sloeg.
Hij heeft vijfenveertig kilometer doorgereden met een platte band...
om bijna eerste te liggen voor de band gewisseld kon worden.
Terwijl de trophy trucks en de nummer één buggy’s...
de kracht en glitter van de Baja 1000 gestalte geven.
Het ware symbool van overwinning is de motor...
specifiek een motor gereden door Johnny Campbell en Steve Hengeveld.
Met zes opeenvolgende titels staan Johnny en Steve op eenzame hoogte...
met kennelijk geen andere mogelijkheid dan neer te storten.
De druk om te winnen is er altijd.
En wanneer je verschillende keren achter elkaar wint...
wil je het niet alleen voor jezelf doen...
maar wanneer je bij bijvoorbeeld een bedrijf als Honda rijdt...
voor John en Steve, zij willen hen laten winnen...
en dat weten ze.
Je ziet het niet meer zoals je het vroeger zag als je opkeek.
Je weet dat je ze verslagen hebt, je hebt gewonnen...
en je wilt er nog één winnen.
Dat verwacht je gewoon.
Al de rest is onaanvaardbaar.
Om de elementen te verslaan, om je materiaal in orde houden...
je hebt werkelijk heel wat dingen tegen.
Ik werd al weggeslingerd door de voorbumpers van wagens...
ik ben al tegen hekken gestuiterd. en tegen vee aangereden.
Het is een beetje als Russische roulette.
Nadat hij de tiende Baja 1000 won...
besloot Larry Roeseler om niet meer mee te strijden naar de titel.
Hij vond dat zijn tijd gekomen was.
Toen Danny Hamel het volgend jaar op Roeselers traditionele plaats startte...
kreeg hij zijn fatale ongeluk.
Er zijn bepaalde risico's die je neemt.
Je kunt niet in een kooi leven want dan loop je van alles weg.
Waarom laat je hem doen wat hij doet?
Ik zei: één, het is onze broodwinning. Nummer twee is...
de dag dat ik hem vertel dat hij moet stoppen...
sterft hij in een auto ongeluk...
op weg naar Torrance, begrijp je?
Ik bedoel, als het jouw dag is, dan is het jouw dag.
Hij verwacht Honda 1-X.
Zoals alles in de Baja, is de communicatie moeilijk.
Het kan een tijdje duren voordat het slechte nieuws je bereikt.
We hebben een nieuwe as en een nieuw voorwiel nodig. Hoor je me?
Ik hoor je, een nieuwe as en een nieuw voorwiel.
Dat is correct. Hij had eerder een probleem door een zwerfkei...
en heeft toen al een voorwiel omgewisseld maar de as brak...
en het wiel loopt nu wankel, dus zal hij, net als je zei, het weer in orde moeten maken.
Johnny had zijn duim ontwricht...
het enige wat hij wilde doen was de motor...
aan Steve doorgeven om de schade te bekijken.
Chris Blaze van het Honda B team volgde op amper twee minuten.
Voor het eerst in jaren was Johnny's voorsprong gering.
Hij verbond zijn hand en maakte zich klaar voor de volgende etappe.
Helaas zijn er ongelukken die wat meer vragen dan een verband.
Op dat moment komt Weatherman in actie...
vanuit zijn post op de top van Mount Diablo.
Bob Steinberger is de ogen en de oren van de race.
Score Ops, aan Weatherman. Ik heb een spoedgeval.
Meldt het ziekenhuis dat we onmiddellijk bijstand...
Al drie decennia is Steinberger het hoofd communicatie...
voor de 1000, een baan die hij vrijwillig doet.
In het begin van de jaren zeventig deed hij estafettes...
en hij was een antenne aan het opzetten met weerballonnen...
en iemand noemde hem Weatherman...
en dat is blijven hangen.
Mijn vader van vijfenzestig klimt naar de top van zijn vijftien meter hoge toren...
bovenop een 350 kilometer hoge bergspits en plaatst daar de antenne...
en daaronder is het een vrije val van vijftienhonderd meter.
Het is idioot. Ik bedoel, hij is geweldig en hij houdt van deze sport.
We hebben een gewonde coureur bij kilometerpaal 85.
Weatherman, regel een helikopter.
We hebben twee gewonden, twee rugblessures.
We vervoeren de eerste nu direct naar Ensenada.
Kun jij het ziekenhuis op de hoogte brengen?
Een toeschouwer is geraakt door een motorfiets, geen polsslag.
We hebben dus onmiddellijk transport nodig.
Ik hoorde iemand zeggen dat ze een toeschouwer hebben zonder polsslag.
Ik heb nog geen verdere informatie ontvangen.
Het is bevestigd.
Toeschouwer gegrepen door motorfiets, geen polsslag.
Dit is een spoedgeval. Iedereen blijft bereikbaar.
Toeschouwer gegrepen door motorfiets, geen polsslag.
Rescue One, bevestig?
Aankomst binnen ongeveer zeventien minuten.
Score helikopter, bevestiging aan Weatherman.
We bevestigen, we zijn reeds onderweg.
Het zal...
Het zal ongeveer twintig minuten duren voor we ter plaatse zijn.
Ik weet niet wat ik nu nog kan doen.
De toeschouwer die stierf werd niet aangereden door een coureur...
of door een voertuig dat meedeed aan de race, maar door een andere toeschouwer...
op een motorfiets die in de verkeerde richting reed.
Mijn grootste angst is niet, dat mijn truck kapot gaat...
of dat ik gewond raak, maar dat ik een kind doodrijd.
Dat ik in een groep mensen terecht kom...
of moet uitwijken voor iemand...
en mensen doodrijd, die alleen maar toekijken.
Maar dat is geen reden om te stoppen.
Op de weg kun je ook een auto-ongeluk krijgen.
Ik vlieg ook nog steeds na elf september.
Het maakt me af en toe wel bang.
Ik wil zoiets nooit op mijn geweten hebben.
Maar dit is mijn leven en ik kan er niet mee stoppen.
Zij begrijpen het niet en ik ook niet.
Ik doe het gewoon.
Weatherman weet dat er niets eerlijk is aan de dood...
en dat hij niet anders kan, dan weer aan het werk te gaan.
Ik was bezorgd dat hij reeds vertrokken was...
om zeker te zijn dat hij in orde was of zijn er andere problemen?
Alles komt in orde.
Brain bedankt je.
Gelukkig waren er geen andere slachtoffers meer.
Jetboat, Greg Tracy, Mace en zijn zoon Chad hadden een missie.
Ze wilden paal 205 bereiken om een pitstop te maken...
in overvloed van tijd voor Mouse, die nu op de derde positie ligt.
Hoor jij een motorfiets? - Ik hoor er één.
Nee, ik hoor een tractor.
Ricky Johnson, voorbestemd om die nacht in een pro-truck te racen,
stopte om te zien of hij kon helpen.
Hij is nog tweeënhalve kilometer verwijderd.
Hij komt over vijf minuten binnen, dus we kunnen nog twee minuten zweten.
Senior McCoy lijkt nerveus, al ontkent hij dit stellig.
Mooie outfit, Greg.
Hij gaat voor de retro look. Zodat je niet ziet dat hij nerveus is.
En die initialen, E.M., Erins man.
Een getrouwde man zou zoiets nooit dragen.
Het zou kunnen betekenen, elke vrouw van een man...
Zend dat maar niet uit.
Daar is hij. - Dat is het.
Ricky Johnson besloot Jetboat te helpen.
Terwijl ik de banden verwisselde, hoorde ik hem zeggen...
langzamer is sneller.
En dat gaf me kippenvel.
Zeven keer nationaal kampioen, een held en god voor veel mensen...
helpt mee om mijn banden te verwisselen.
Zij niet?
Nee, de Honda pitstop is twintig kilometer verderop.
Ik voel me goed, ik vermaak me prima.
Rustig, je moet nog zestienhonderd kilometer rijden.
Je moet rustig blijven. Het gaat prima.
Probeer niet te winnen. Dat probeer ik ook niet.
Tot straks bij 319.
Hij geeft mij het antwoord, dat ik wil horen.
Ik keek toe terwijl hij wegreed en deed een schietgebedje.
We zijn als broers in Mexico.
De Baja is een familieaangelegenheid, van generatie op generatie.
Mijn vader sprak altijd over Baja 1000. Baja zus, Baja zo.
Dat zou geweldig zijn.
Mijn familie was heel hecht, we reden motor en surften.
Mijn vader overleed plotseling, toen ik zestien was...
op een leeftijd waar een jongen...
een beetje sturing nodig heeft.
Mijn moeder zag...
dat wij wilden racen en dus steunde zij ons.
Eerst hadden we een Honda fabrieksmotor.
We reden heen en weer...
en verzorgden zelf onze pitstop. Het was erg leuk.
In Mexico is Johnny Campbell een held.
Zelfs de charismatische Robby Gordon heeft minder...
posters dan Johnny Campbell, van Tijuana tot Cabo San Lucas.
Hij is zich bewust van zijn verantwoordelijkheid...
en beseft...
hoeveel invloed zijn helden op hem hebben gehad.
Jij bent zijn idool.
Soms moet je even uit het wereldje stappen...
en bedenken wat zich allemaal echt afspeelt.
Dus het leek mij een goed idee om de jongen een trui te geven.
Het geen replica die je in een winkel kunt kopen...
het is een originele, Johnny Campbell racetrui.
Johnny Campbell is een goede man. Zijn vader zou trots op hem zijn.
Zijn moeder is trots.
Vrouwen hebben een groot aandeel in Baja.
Zoals ook dit jaar, de BC-10, een geheel vrouwelijk team...
gevormd door de vrouwen en dochters van de overige coureurs.
Vorig jaar stonden we aan de zijlijn...
en alle mannen waren aan het racen.
We zeiden tegen elkaar:
'Waarom staan we hier en gaan we zelf niet racen? '
Mijn zus reed en mijn moeder reed.
Er waren toen genoeg meiden...
om een aparte klasse te rijden, de Powder Puff.
En zij reden als de mannen gereden hadden...
in de auto's die overbleven namen ze het tegen elkaar op.
Tegen de tijd dat ik erbij kwam, hadden ze zelfs dat niet meer...
en ik was vastberaden te gaan racen.
En hier ben ik dan, nog steeds aan het racen.
We weten allemaal dat we de volgende auto moeten inhalen.
En om als eerste te eindigen moet je als eerste de finish halen.
Ik denk dat vrouwen afgeschilderd worden als slechte chauffeurs.
Maar we vertellen de mensen altijd...
dat vrouwen toch de neiging hebben het beter te doen dan mannen...
omdat we geen ego met ons meesleuren.
Alsof je iets te bewijzen hebt. - Precies.
De vrouwen zullen naar de juiste weg vragen.
Vaak word je niet serieus genomen...
totdat je het tegendeel bewijst.
Je wordt te licht bevonden.
Laat BCA weten dat we achter hen rijden.
Indien nodig ram ik hem.
De claxon was mijn taak. Zodra we iemand op de hielen zaten...
sloeg ik op de claxon...
om hen te waarschuwen en Bekki ramde hen dan opzij.
Ik denk dat ze weten dat ik hier ben.
We hebben allemaal familie waar we het tegen op moeten nemen.
Ik denk dat het heel ongewoon is...
dat een familie bijeen kan komen en elkaar blijven steunen...
zelfs al zijn ze concurrenten.
Jaren geleden werd onze band al hechter, tijdens het skiën.
Maar het zorgt er vooral voor, dat je vrienden van elkaar wordt.
En als je vrienden bent dan heb je respect en dat maakt je tot één grote familie.
Ik heb altijd dat concurrentiegevoel gehad...
om hopelijk te winnen van mijn man...
dus dat zou fijn zijn.
Dat mijn vrouw dit jaar meedoet...
betekent meer dan ik ooit had verwacht.
Ze is blijer, gezonder, ze heeft meer zelfvertrouwen.
Dat Bob Sutton het damesteam heeft samengesteld...
blijkt een van de grootste dingen te zijn...
die ik hier, in mijn kleine carrière, heb meegemaakt.
Families concurreren, net als vrienden.
Toen de Honda helikopter Steve Hengeveld informeerde...
dat zijn voorsprong gehalveerd was, vroeg Steve niet eens waarom.
Hij wist dat Andy Grider de motor had overgenomen.
Andy, Steve en Johnny waren het jaar ervoor, teamgenoten geweest...
in het Honda A team.
Hij was één van de titelverdedigers.
Dit staat momenteel het hoogst genoteerd in mijn lijst...
naast het vaderschap.
Het staat net onder het vaderschap.
Na een gezamenlijke beslissing werd Andy uit het A Team gezet...
twee weken voordat de race begon.
Hij en zijn vader Neal gingen naar huis...
toen Chris Blaze vroeg of hij wilde racen voor...
het Honda B Team.
Het gaat niet om de race.
Het erbij zijn, plezier maken en bij je familie zijn is wat telt.
En dan bedoel ik de hele off-road gemeenschap.
En toen ik het eenmaal doorhad...
liep alles verder op rolletjes.
Het maakt niet uit of je off-road motor rijdt...
of dat je piano speelt, zolang je maar alles geeft.
Als je een zoon hebt die dat doet dan krijg ik soms tranen in mijn ogen.
Ik bedoel, ik ben zo trots op hem.
Andy en Neil hadden een plan...
om te bewijzen dat het laten vertrekken van Andy bij het A Team dwaasheid was.
Ze wilde de race leiden, niet alleen op tijd...
maar ook mentaal, zodat ze als eerste het stof deden opwaaien.
Bij controlepost vier was Andy Steve aan het inhalen.
De voorsprong die ooit vier minuten was, was geslonken tot dertig seconden.
Ik deed er ongeveer 70 à 80 kilometer over voordat ik mijn armen weer kon ontspannen.
Maar in die tijd was ik Steve aan het inhalen.
Ik zag de helikopter steeds dichterbij komen...
en ineens reed ik in zijn stof.
Blijf rustig.
Door de pitstop strategie kom je weer voorop...
en dan zien we wel wat er gebeurt.
Als de achterband het houdt, kan het onmogelijke worden bereikt.
En Andy zal dan voor het hele Baja 1000 veld liggen.
Het is vijfendertig kilometer op de snelweg.
Tussen 1-X en 11-X is een tijdsverschil van ongeveer dertig seconden.
Wetende dat Andy achter hem was gestart...
heeft Steve geen andere keus dan voluit te gaan.
En dat is funest voor zijn band maar dat kan hem niet schelen...
want hij weet dat hij deze pitstop een nieuwe band krijgt.
Hij wist niet dat wij een andere bandensoort kozen.
Is je voorwiel nog goed?
Alleen benzine.
Gaan.
11-X, doorkomsttijd 1:05:55. Hij ligt dertig seconden voor.
1-X rijdt vlak achter hem.
Andy wilde niet alleen op kop rijden, maar daar ook blijven.
Waar hij het eerste naartoe reed, was de laatste plek waar hij wilde zijn.
De slikbedden, waar een motor compleet in kan verdwijnen.
Hij bleef in het midden rijden, gaf flink gas en bad.
Terwijl Andy, zo snel mogelijk, naar de kustlijn reed...
koos Johnny de perfecte lijn.
Hij kende elke bocht en ieder gat.
Alsof het zo had moeten zijn, was een getuige van deze race...
de man die Andy uit het Honda A Team had gezet.
Hij vliegt mee in die helikopter.
Het is een uitgezet parcours, maar soms is er wat creativiteit nodig...
al loop je dan het risico om een controlepost te missen...
omdat de controleposten geheim zijn.
Een groot gedeelte van het racen is goed je huiswerk doen.
Vaak stippel je zelf je route uit.
Ik had een aantal alternatieve routes...
en ik aarzelde niet om deze te gebruiken.
Boven in het scherm zie je Andy's stofwolk.
Bij Johnny werkt dit als een rode lap op een stier.
Hij rijdt een topsnelheid van tachtig kilometer per uur.
Eén obstakel onderweg en zijn laatste uur zou geslagen zijn.
Andy behoudt zijn voorsprong.
Kilometers later, probeert Johnny het opnieuw.
Aan de linkerkant van het scherm...
liggen Andy en Johnny Campbell, nek aan nek.
Andy staat zijn eerste plek, tot aan de snelweg, niet meer af.
Vandaag is zijn dag.
Op dit punt van de race...
had Andy al meer dan driehonderd kilometer afgelegd.
Het ging de verbeelding te boven.
Andy's pitstop was opgezet door Neil,
ongeveer twintig kilometer voorbij het Honda A Team.
Voor Johnny was dit het einde van de race.
Steve reed de volgende zeshonderd kilometer, tot aan de finish.
Ga Mark halen.
Zeg hem dat we olie nodig hebben.
Andy was ook klaar.
Chuck Dempsey nam de motor over.
We moeten het waarschijnlijk aan beide kanten maken.
Mijn radio doet het niet. Ik kan Bruce niet horen.
Steve was vertrokken.
Hij reed nog twintig kilometer op asfalt, voordat hij in het stof zou rijden.
Gaan. - Goed werk.
Geef gas.
Geef hem ruimte.
Schiet op.
De beste nachtcoureur ter wereld, Steve Hengeveld, lag ver voorop.
Het lukte Chuck Dempsey niet om het gat te dichten...
maar dat maakte niet uit.
Omdat tijdens één middag...
Andy Grider het onmogelijke voor elkaar had gekregen.
Ik heb een aantal momenten van grootsheid meegemaakt...
tijdens het racen.
Als je aan anderen vraagt...
'Wat was jouw beste race? '
Vaak is het niet dat zij hadden gewonnen maar dat ze een moment...
zich zo bewust waren van alles om zich heen...
foutloos en moeiteloos.
En buiten heerst complete chaos...
maar zij zijn deel van die chaos...
en zij bevinden zich midden in de tornado...
het oog van de storm.
Je corrigeert voordat je reageert.
Zij zijn niet bang.
Ze denken niet dat zij gewond kunnen raken.
Je hebt geen tijd om bang te zijn. Dat is voor later.
Je voelt alsof...
je weer door het oog van de naald bent gekropen.
Een vader en zijn zoon.
Een icoon en zijn nalatenschap.
Een epische race, vooral gadegeslagen door cactusplanten.
Geen televisie of een aanbiddende menigte, alleen de helderheid van het moment.
Waardoor een coureur meer waardering krijgt, voor plaats en mens.
Een besef van geven en nemen. De gouden regel.
Voor de zesvoudige kampioen, Malcom Smith...
is teruggeven belangrijker dan welke overwinning dan ook.
Eén van de dingen die Malcom het liefste doet...
is het bezoeken van een kleine gemeente...
net buiten Trinidad.
Zijn zoon Alex en hij nemen hun motoren en buggy’s mee...
en vermaken de lokale kinderen.
Hoe kan ik aan Baja iets van het plezier teruggeven dat ik zelf heb gehad.
We begonnen met het geven van tijd, inzet en geld...
ongeveer acht jaar geleden.
Ze hadden maar een klein stukje van één huis...
klaar toen we hier begonnen.
Het is echt leuk.
We komen hier elk jaar en ik zie de kinderen hier...
nu al acht jaar.
En het is best leuk om hier te komen en ze elke keer te zien.
Twee dagen nadat we dit filmden...
kregen Malcom, Alex en een aantal van zijn klasgenoten...
geld van de stichting voor een bibliotheek bij bocht nummer vier.
De kinderen waardeerden de aandacht echt die de Smiths hen gaven.
Als wezen weten ze dat het niet altijd aanwezig is.
Ze komen allen van Mexicali, Tijuana, Ensenada.
En een paar van een lokaal dorpje, Valle Trinidad.
Ik krijg tranen in de ogen...
als ik bedenk dat deze kinderen achtergelaten zijn in de straten van Mexico.
En om nu te zien wat ze hier hebben en welke kansen ze hebben.
Voor mij is dat het belangrijkste van Malcolm.
Hij wil hier zijn.
Hij wil voelen hoe het is om bij onze kinderen te zijn...
en om er tijd mee door te brengen en ze wat plezier te geven.
Niet alleen de slaapbanken die ze krijgen...
niet alleen de waterpomp die ze ontvangen...
of alle dingen die ze hebben dankzij Malcolm Smith.
Ik heb lessen van hem geleerd, zoals dat je hier nooit kunt stoppen...
want als je dat doet, heb je een groot probleem.
Je kunt nooit stoppen in een race...
want iemand anders die hetzelfde probleem heeft...
stopt wellicht ook.
Maar als je niet stopt, win je misschien.
Onder de originele Baja coureurs is teruggeven een onbesproken traditie.
Baja heeft iets magisch voor mij.
Ik kan een beetje ziek zijn, rugpijn hebben en hier komen...
met mijn motor rijden en vrij zijn. Ik voel me dan meteen een stuk beter.
Ik bedoel, hoe verder je weg bent van de beschaafde wereld...
op deze afgelegen wegen, hoe meer magie er is.
De afgelegen wegen zijn eindeloos.
En schoonheid kan gevonden worden op de meest vreemde plaatsen.
Neem nu Coco's Corner...
een koninkrijk dat gebouwd is van wat achtergelaten is...
oude bierblikjes en gebogen motorfietsframes.
Het niet uit te leggen, het bizarre en het lang vergeten.
Hier heb je maar één voet nodig om de realiteit een schop te geven.
Natuurlijk zal Coco je zoiets niet vertellen.
Dit is gewoon zijn thuis...
en iedereen is uitgenodigd.
Je kunt daarbinnen kamperen.
Het is gratis, voor iedereen.
Vijftien jaar geleden, werkte Coco als parkeerhulp in Ensenada...
toen hij door een auto-ongeluk zijn been verloor.
Snel daarna, lieten zijn zogenaamde vrienden hem in de steek.
Ik wilde in Ensenada blijven, maar iedereen sloot zich voor mij af.
Zij zeiden dat ik te oud en te ziek was.
Dus toen ben ik hier gekomen.
En ben ik hier, dertien jaar geleden, voor mijzelf begonnen.
Coco's Corner is dus uit noodzaak geboren.
Koop ergens, in de woestijn, een stukje kampeergrond...
waar, af en toe, de Baja 1000 langs raast...
en uiteindelijk zullen de verkenners en pitmensen langskomen.
Coco laat iedereen dit boek tekenen.
Of je nu iets schrijft of tekent, zolang je maar iets van jezelf achterlaat.
Dit is een oase langs de weg, een koninkrijk waar niets wordt weggegooid.
Het enige waar Coco meer van heeft dan bierblikjes, zijn vrienden.
Hoe gaat het met je? - Fijn je te zien.
Fijn dat je weer bent gekomen.
Ondanks dat hij nog nooit heeft deelgenomen...
is Coco de belichaming van de Baja 1000.
Veel succes, iedereen.
Baja neemt op een fantastische manier bezit van je.
En dan kijk je om je heen...
en je vraagt je af waar het allemaal vandaan komt.
Eigenlijk kijken we niet meer gewoon om ons heen.
Zij bestrijden een schiereiland...
een plaats tussen het Oude Westen en de schemering.
Zij dagen het uit, niet voor geld of roem...
maar slechts om te kunnen opscheppen.
Gedurende de Tweede Wereldoorlog...
ging president Roosevelt naar de Mexicaanse overheid...
en zei, we willen wat kanonnen langs de kust plaatsen...
om onszelf tegen de Japanners te beschermen.
Kunnen we niet een stukje bestraten van de Baja?
Mexico was neutraal en zei nee.
En dat was het einde.
Bedenk eens als men een stuk bestraat had...
als men ja had gezegd.
Dan zouden wij hier misschien niet zitten. Dan zou er geen off-road racen zijn.
Een beetje water voor je.
Ik wil mijn truck niet vuil en bekrast hebben.
Wat is er in hemelsnaam mis met deze mensen?
Zij raken helemaal opgewonden.
Zij worden allemaal met water afgekoeld.
Het is een lange, zware dag.
Race een middagje in de Baja...
en je kunt een jaar lang erover vertellen.
In ieder geval is dat het zo bij Mike en Robby Groff...
en de Indy kampioen Jimmy Vasser.
Vasser heeft een relatie met de Groffs...
zoals Larry Fine met Moe en Curly Howard had.
Vijfentwintig minuten en hij zei...
Ik wist zeker dat het Robby Gordon was.
En toen hij eindelijk passeerde...
was het alsof een truck vol met Mexicanen riepen, hup, hup, hup.
Mijn vroegste herinneringen aan de broers Groff...
dateren van Columbus, Ohio en de Grand Nationals van 1974.
Op de leeftijd van acht jaar was hij al een knappe knul...
en had hij een leren racejack...
met een opdruk van Wile E. Coyote die Roadrunner bij zijn nek had...
met daaronder, 'miep miep me reet'.
En ik zei, ik moet die knul leren kennen.
En nu zijn we hier.
De 1000 van vorig jaar was hun debuut als een team.
Door wat problemen ging Vasser de auto in met zonsondergang...
terwijl het licht nog honderd vijftig kilometer verderop was.
Ik sprong in de auto zonder licht en de zon ging onder...
er scheen geen maan, helemaal niets.
Zoals een Toyota pick-up, die er ingekort uitzag...
toeterde naar mij en probeerde te passeren.
Zo langzaam ging ik.
En ik was in de race, nietwaar?
Uiteindelijk vonden we een stopplaats...
en ik leende twee lampen van het Israëlische team...
ik zweer het.
Maar hij zei, ik geef je die en die.
Ik had ze en maakte ze aan de voorzijde vast.
Ik had twee lichten waar ik een honderdtal kilometers mee verder moest...
zonder remmen voor, mag ik wel toevoegen.
Een Learjet pikte me toen op. Ik heb de race moeten verlaten.
Op een vliegveldje in de baai van L.A. werd ik dus opgepikt...
omdat ik werd verwacht op een feestdiner.
Ze wilden dat ik aanwezig was.
Anders zouden ze me het prijzengeld van het seizoen niet geven.
Het was een nachtmerrie.
Ik sliep op de startbaan en in de woestijn.
Ik begon te hallucineren.
Ik begon erop terug te kijken, erover nadenkend...
en begon verhalen te vertellen aan mijn vrienden, wat er was gebeurd.
Ik dacht dat ik een leuke tijd had. Snap je?
Ik realiseerde het me uiteindelijk.
Het duurde een paar maanden om het uit te vogelen, dat ik een geweldige tijd had gehad.
Jammer genoeg zou deze 1000 de Groffs en Vasser meer verhalen geven.
Hun dag eindigde met elektrische problemen voordat de zon opkwam.
Anderen hadden ook problemen, zoals Mouse McCoy, die een lekke band had...
en daar zestig kilometer mee moest rijden voordat hij een reserve kreeg.
Maar hij deed het wel, kilometer na kilometer.
Elf uur lang rechtdoor met zo'n slakkengang...
fysiek is het zwaar, maar mentaal is het nog erger.
Want je wilt geen fouten maken, zeker 's nachts niet.
Ze zouden je de volgende dag kunnen vinden.
Dus mentaal is het ontzettend zwaar.
Is dat... - Dat is hem.
Terwijl hij op de helft van de race zit, wordt Mouse begroet door Jetboat en zijn crew...
met Andy en Neil Grader daarbij, die zijn blijven wachten...
om te zien hoe hij het doet.
Het gaat goed.
Ik kreeg een lekke band toen ik van het strand afkwam.
Ik moest zestig kilometer rijden, tot ik bij Catavena aankwam...
en toen heb ik een band van een paar gozers daar afgetroggeld.
Ik heb een klein probleempje met mijn handen, Greg.
Ze vinden dit leuk. Ze zijn opgesloten.
Nieuwe handschoenen en brillen als je ze wilt.
Ja ik heb nieuwe...
Je ligt niet ver achter. 8 kwam hier net voorbij.
Wie?
8 en 449 kwam net een minuut geleden voorbij.
Echt waar? - Ja, een minuut geleden.
Ik ga ze inhalen. Ik heb drie kwartier verloren.
Ik stond derde, ik moet hem inhalen.
En als zestiende gestart? Of zoiets.
En ik ging net de vierde of derde inhalen.
Ik was... - Je pakt ze wel in de bossen.
Je pakt ze in de bossen. - Inderdaad.
Ik voel het.
Je bereikt ontzettend veel.
Blijf geconcentreerd en blijf kalm.
Je doet het geweldig.
Ik was derde, bijna.
Weet ik. Dat is goed.
En toen kreeg ik die lekke band. - Je haalt ze wel weer in.
Hij is daar. Maak je geen zorgen.
Hij ligt maar een beetje voor. - Weet ik.
Mouse herinnert zich iets belangrijks dat hij aan Andy moet vertellen.
Ik moest zestig kilometer rijden voordat ik bij Catavena aankwam...
en daar heb ik een band afgetroggeld van een paar gozers.
Ik haal ze wel in. Ik heb drie kwartier verloren.
Ik stond derde, ik ging hem net inhalen.
Hij vertelt je wat.
Hij was uitzinnig.
Hij vertelt je een verhaal. Het was geweldig.
Wacht, ik heb nog vier seconden.
Ik weet een leuk verhaal. Je vindt het zeker leuk.
De teams in de pit zijn de ruggesteun van de Baja 1000...
jongens zoals Jetboat.
Ik zat jaren bij het Indy Car team Arceiro's.
Bij de Indy, een band verwisselen vlakbij de muur...
bij een auto die met honderd tachtig binnenkomt rijden...
pompt de adrenaline ongeveer vijftien seconden...
en dan gaat het weg, je bent klaar.
Deze race, alle planning en voorbereiding...
je afvragend waar Mouse is...
de adrenaline pompt zo'n beetje 24 uur.
En het is gewoon de grootste euforie welke je maar kunt bereiken in je leven.
Terwijl Jetboat Mouse achtervolgd, wachten de anderen op hun racers.
Dit zijn de teams uit de pit van de ongelimiteerde, grootgeld klasse.
Hun omgeving is een walhalla voor monteurs...
en ze leven als brandweermannen, klaar op elk tijdstip, voor wat dan ook.
We kunnen langs rijden en gewoon zwaaien en zeggen, 'hé, bedankt dat je er bent'.
Maar als we iets nodig hebben staan ze klaar.
Je kunt geen fulltime monteur in de race wereld zijn...
als je er niet van houdt.
Je kent het wel, het is bijna een verslaving.
Je komt hier, de trucks komen hier maar ongeveer veertig seconden.
Klaar, we zijn klaar. - Nee, we stoppen er mee.
Je moet iets vinden om te doen.
Helemaal hier heen gereden, je moet iets doen.
Handen die niet werken, kunnen gevaarlijke voorwerpen worden.
Mijn god.
De teams uit de pit moeten zichzelf noodgedwongen uren zien te vermaken.
Als de nacht valt is vijfentwintig procent van het veld uitgevallen...
en dan begint het werk van veel pit teams net pas.
Maar wat Jimmy Roberts betreft, zijn dag zit erop.
Hij heeft zijn team terug in de top tien gekregen.
Ga naar huis. Jouw werk is gedaan.
Goed gedaan man.
Greg, mijn vader is gecrasht.
Greg Tracy zou de motor overnemen...
en de volgende 450 kilometer de nacht in rijden.
Het is maar half voorbij. En Greg is een waanzinnige nachtrijder.
Als mijn vader er is, weet ik zeker dat hij aan het einde wel haalt.
Maar als hij er niet is, zal hij het moeten inhalen.
Goed gedaan man.
Goed werk. - Bedankt man.
Geef me je helm.
Jetboat en zijn team gaan terug richting Ensenada met een obstakel.
De eerste vijfentwintig kilometer terug, was door het rijdende raceveld.
Ze gingen 80 kilometer per uur richting het noorden.
Terwijl er trophy trucks met 225 kilometer op hen afkwamen.
En hun lichten zijn zo fel, je ziet niets.
En die weggetjes zijn zo smal, dat je letterlijk je ogen dicht moet knijpen.
Het is alsof er een ruimteschip langskomt op de weg.
De eerste auto in de race, die van Alan Pflueger...
is de pitstop in gereden.
Zijn voorkant kwam los.
Ze hebben alles geprobeerd er op te lassen...
tangen, golf clubs, alles wat er maar op kon.
Vijfenveertig lange minuten later, na door vijf andere auto's te zijn ingehaald...
was Pfluegers dag in het water gevallen.
Maar de Hawaïaan bleef rustig en positief.
Verder op de weg reed Robby Gordon zijn pit in...
als een tornado die door een woonwagenkamp trekt.
Zijn team leek klaar om schreeuwend de nacht in te rennen...
maar Robby is niet het type om achterover te leunen en tegen mensen te klagen.
Hij springt er meteen in...
zijn handen wrijvend en zijn longen uit zijn lijf schreeuwend.
Het is het soort spanning waar je niets anders aan kunt doen dan bewonderen.
En weg was Robby, razend de nacht in...
als het beest tegen Belle bij het vrouwen team.
Ze stonden eerste in hun klasse totdat hun koppeling het begaf...
en ze in de pit strandden...
er veel te schoon, veel te schattig en veel te gemaakt uitziend.
Wanneer denken jullie terug te zijn in Ensenada?
Terwijl de nacht verliep, werden de dingen steeds vreemder.
Het publiek nam niet af maar toe.
Ze kwamen in groepen.
Hoe later het werd, hoe meer mensen er kwamen.
Het is half vijf in de ochtend.
We zijn weg in het midden.
We zijn niet in de buurt van een weg...
en er zijn mensen daarbuiten weet je, met koelers, barbecues...
en een klein vuurtje erbij, die je de hele nacht aanmoedigen.
Sinds de lagere school namen onze families ons al mee.
Dus het is heel belangrijk voor ons dat er nog mensen op ons wachten.
We hebben een hoop goede reacties, zoals 'de Jeep', zij wedden.
Gaat hij het halen? Gaat hij het niet halen?
En zodra we aankomen...
beginnen ze feest te vieren.
En ze peppen je echt op, je blijft gaan.
De Volkswagen ligt pijnlijk ver achter.
Wat voor hun precies op schema is.
Intussen, aan de andere kant van de race...
hield Mouse het, wonderbaarlijk genoeg, nog steeds vol.
Scott Dunlavey had nu de leiding over zijn pit...
en bracht race legende Eddie Mulder mee om Mouse te verrassen.
Om hem gefocust te houden begrijp je?
Hij was erg moe op dat moment.
Hij heeft wat gegeten en gedronken.
En hij klaagt over zijn handen.
We waren derde en ik kreeg een lekke band op het strand.
Ik probeer al een tijdje om die gasten bij elkaar te krijgen.
Ik had het aardig gehad, vanwege de eerste 65 kilometer op een platte achterband.
Ik heb gezorgd dat ik derde lig.
Je doet het fantastisch. Ik weet het.
Ik voel me sterk, maar mijn polsen zijn gevoelloos.
Ze zitten op slot.
Dat is nu mijn grootste zorg.
Als ik voor die lekke band zorg...
misschien denk je dan niet meer aan je polsen.
Ik moest langzamer rijden.
Ik heb zo'n vijfenveertig minuten verloren.
Ik lag derde. Ik ga hem inhalen.
Doe je best, Mouse.
Dunlavey en Mulder zullen Mouse achtervolgen...
op weg naar de finish.
Hij zit er een beetje doorheen, hè? - Ja, hij heeft het erg zwaar.
Op Mount Diablo vriest het...
en er staat een zeer harde wind.
Het ging er erg heftig aan toe.
Bij het dichtstbijzijnde uitkijkpunt begon men te klagen...
over het licht dat door de tent van Weatherman scheen...
en een experiment dreigde te verpesten...
waar men al een kwart eeuw mee bezig was.
Dus gaf Weatherman zijn assistent vuilniszakkendienst.
Ondertussen begon Robby Gordons dag zich te ontrafelen.
Waarom stopt Robby hier?
Omdat hij ongeveer een kilometer geleden zonder benzine kwam te staan.
We hebben één kwade bestuurder.
En we hopen dat hij stopt.
En als hij dat niet doet, moeten we hem achtervolgen tot de volgende pitstop.
Het is geen goede dag.
Rob, hoeveel wil je er?
Zeg hem dat ze alleen pomp benzine hebben.
Tim, het is benzine van het tankstation.
Nee, haal het eruit. - Stop die troep niet in mijn auto.
Ga aan de kant. - Klaar om te vertrekken.
Je hebt nog vijftig kilometer te gaan.
Opnieuw verdween Robby in de duisternis...
aansluitend bij een lange lijst van dingen om te vrezen in de Baja nacht.
Wanneer je een klein kind bent...
en je kledinghanger verandert in een monster...
dan weet je dat er iets onder je bed zit.
En wanneer je in Baja bent, alleen op een motor...
dan is er, je weet wel...
Je rijdt 's nachts en je ziet een bos met cactussen.
Ze vliegen gewoon langs je...
en ze zien eruit alsof ze leven.
Ze zien er uit alsof ze tegen je praten.
Ik ging plassen, dus ik liet de auto draaien...
en toen begonnen mijn oren zeer te doen.
En toen zag ik een soort licht.
En ik zei tegen dat kind, zie je dat licht?
Het lijkt wel een vliegende schotel of iets dergelijks.
Je liegt dat je barst.
Maar het was een echte.
Heel dichtbij, als een paar straten verder.
Maar hij was heel erg bang. En ik ook.
Vreemde lichten kunnen je afleiden.
Helemaal geen lichten kunnen deprimerend zijn.
Dat is wat er met Andy McMillin is gebeurd, hij had zo'n grote voorsprong...
dat toen hij door motorische problemen werd vertraagd...
hij in de achteruitkijkspiegel keek en hij geen enkel licht zag.
En toen werd hij zo gedesoriënteerd dat hij dacht verdwaald te zijn.
We namen contact met hem op via de radio...
en zeiden, Andy, vertrouw gewoon op je GPS.
Goed werk.
Ik heb hier links staan.
Een beetje vreemd aan deze kant. Oké.
Weatherman, 6-7. Je valt weg.
Je bent nu de belangrijkste man op het parcours.
De storm boven op Mount Diablo leek het hele schiereiland te overspoelen...
het centrum boven Zoo Road.
Maak de weg vrij. Ga aan de kant.
Weatherman, begrepen. San Filipe is bevestigd.
Weatherman...
er is een brand uitgebroken.
Niemand weet hoe.
Hij zit op de juiste koers.
Sommige hebben de wegwijzers veranderd, zodat mensen verdwalen.
Score, begrepen Weatherman.
We zitten in de helikopter met een dokter aan boord.
Ik heb iemand nodig die antwoord geeft.
Toen Mouse de elfde pit binnen kwam...
heeft hij de 65 kilometer die hij nodig had om een andere band te krijgen niet verteld...
of over hoe hij gemiddeld derde lag.
In plaats daarvan had hij een specifieke vraag...
hoe ver weg was de motor voor hem?
Dat was de derde plaats.
Ik ga terug naar mijn doel om op het podium te komen.
Ik wilde graag alleen op het podium komen.
Hij zat ongeveer vijftig kilometer in de bergen...
en kwam naar beneden en haalde drie plaatsen in.
Huilebalk.
Er is hier een man die bellen zit te blazen...
en hij koos gewoon twee frisse jongens.
Langs controlepost twaalf.
Mouse was maar honderd kilometer verwijderd van de finish in Ensenada.
Hij stond op het punt om het onmogelijke voor elkaar te krijgen.
Gebroken ribben, schouder uit de kom, gebroken vinger...
met het gevaar overreden te worden, kroop Mouse in de berm.
Baja onderwijst je op een bepaalde manier.
Ga iets verder over de rand daar en je bent verloren.
Het was rond vijf uur 's morgens toen Robby Gordon...
die in de race was gebleven op woede, eindelijk zijn nederlaag moest toegeven.
Wanneer we door waren gegaan naar de grote bulten, zaten we in San Felipe...
in principe braken we de halve achterkant van de truck af...
met een ontzettend harde dreun.
We maakten de unanieme beslissing om het ding op de oplegger te zetten...
en dat was waarschijnlijk één van de moeilijkste dingen om te doen...
vooral al het zware werk...
waar het hele team voor heeft gezorgd, om ons naar de Baja 1000 te krijgen.
Als je niet kunt winnen, wil je nog wel finishen.
En dit jaar zijn we niet gefinisht.
Een coureur heeft vaak wel acht uur nodig om terug in de race te komen.
Als hij de oplegger ziet, is er een gevoel van schaamte en leegheid.
Waarom doen ze het?
Het is niet omdat je gek bent, of omdat je dood wilt.
Het is de rivaliteit.
Vechters vechten niet om mensen pijn te doen...
maar om te winnen.
Coureurs racen niet omdat ze dood willen.
Ze willen snel gaan. Dat is mijn euforie.
Zo manipuleer ik mijn leven...
door de mechanieken van een machine.
Off-road racen is net als op regenbogen jagen.
Het is niet zoals Indianapolis, als je daar iets doet...
krijg je er iets voor terug.
Hier breng je jezelf in gevaar, alleen voor de roem.
Als je begint met racen, is het eerste wat je wilt een race winnen.
Dan wil je een kampioenschap winnen. Dan wil je de Baja 1000 winnen.
Dat wil je allemaal.
En dan komt er een dag waarop jij waarschijnlijk je laatste race wint.
Waarschijnlijk zeven of acht kilometer voor de finish bleef ik denken...
'wat zou ik graag nog doorgaan'.
Omdat ik niet wil dat het eindigt.
Geef me nog twee kilometer. Nog een één kilometer.
Ik wil nog heel even dit gevoel hebben.
Als de race eindigt...
zijn zevenentwintig voertuigen eerste geworden...
in hun eigen klassementen.
Maar eentje is de allersnelste.
Dit is het domein van legendes zoals Stewart, Roeseler, Smith en Evans.
En de winnaar van dit jaar hoort bij dat vennootschap.
Het basketbalstadion naderend...
wordt zijn naam aangehaald voor het zevende jaar op rij...
met een tijd van 15 uur, 39 minuten en 52 seconden...
wil ik jullie voorstellen aan de motorkampioen...
van de Baja 1000...
Steve Hengeveld en Johnny Campbell.
Totdat je het ervoer...
je kunt het niet uitleggen, het is gewoon zo mooi.
Het heeft zoveel mysteries en belevenissen...
en de verhalen die we eraan overhouden.
Het is elke keer weer een gigantische ervaring.
De op één na snelste motor was van het Honda B Team...
waar Andy Grider één van de coureurs is.
John Gregory was het snelste op de quad.
Op vier wielen was Doug Fortin, in de Klasse 1 Buggy, het snelst...
terwijl Ryan Arceiro het eerst over de finish kwam...
met zijn Trophy truck.
Maar het meest indrukwekkende verhaal...
was dat van de zestienjarige Andy McMillin.
Een middelbare scholier...
die pas sinds drie maanden een rijbewijs had.
Andy werd tweede in zijn klasse en zesde in de algemene stand.
De laatste met zo'n indrukwekkende debuut, was Robby Gordon, achttien jaar geleden.
Ik ben trots op je, je hebt het geweldig gedaan.
Goed werk. Bedankt voor alles, jongens.
Wat een geweldige familie. Het is een eer om met jullie samen te werken.
Een vriend vertelde mij, dat als je in Baja dom bent, je maar beter sterk kan zijn.
Na bijna vijfhonderd kilometer...
met een kapotte koplamp te hebben gereden...
betekende Greg Tracy's aankomst dat J.N. weer op de motor zat.
Als we derde worden is het goed.
Wat het ook wordt, we hadden niet eens licht.
Jimmy hoefde zich geen zorgen te maken...
omdat zijn vader vlakbij het stadion was.
Al geruime tijd.
Hij kon de ingang niet vinden.
Toen hij uiteindelijk binnenkwam, met een overwinningshanddoek...
om zijn nek gewikkeld, zoals in die goede oude tijd...
was het net alsof het weer 1967 was.
Maar dat gebeurde de eerste keer, dus dat is alleen maar passend.
Sommige dingen zijn tijdloos.
Daar staat hij, dertig jaar later.
Hij had dezelfde glimlach...
en je kon de opwinding voelen, dat hij daar was...
bij de eindstreep van de 1000.
En weer kon hij overal naartoe...
en alles doen, wat hij maar wilde.
En daar is hij.
Je kunt nu je bijstand aanvragen.
's Ochtends, iets na vijf uur, zorgde nummer 227...
van Matt en Steve Scaroni, voor een overwinning in de Pro-truck Klasse.
Na talloze pogingen, was het vader en zoon eindelijk gelukt.
Zij danken dit voor een groot deel aan Ricky Johnson, de derde rijder.
Je voelt je weer net dat jongetje in zijn ondergoed, met zijn klapperpistool...
en zijn cowboyhoed.
Jij bent een cowboy.
Bij zonsopgang was tweederde van deze cowboys, nog op de baan.
Sommige waren pas halverwege...
zoals nummer 806 van Todd Wyllie en Mark Julius...
die een rotnacht hadden gehad.
Zij raakten een versnellingsbak, bumper en zelfs de weg kwijt...
maar Jethro, de wijsneus, raakten zij niet kwijt.
Als je nog nooit bent gefinisht bij een 200 of zelfs 500 kilometer race...
hoe kun je dan verwachten een race van vijftienhonderd kilometer uit te rijden?
In een poging zijn reporter Jethro af te schudden...
ging Mark Julius ervandoor.
En toen gebeurde er iets grappigs.
Er werd gevochten om plaats 195.
De racestrategie van de Buggy, was niet te achterhalen.
Na razendsnel het gat van één kilometer te hebben gedicht...
bleef hij simpelweg, als gehypnotiseerd, vlak achter hem rijden.
En de enige kans die hij had om in te halen...
beangstigde hem zo...
dat hij snel weer terug ging naar zijn veilige plek.
Nadat zij op het rechte stuk terecht kwamen...
kon de buggy, Julius en zijn Truck niet bijhouden.
En terwijl het hem twintig uur had gekost om op de helft te komen...
duurde het maar acht uur om de eindstreep te halen.
Julius en Wyllie hadden de klus geklaard.
Waar is mijn sleutel?
We hebben het gered. Meer dan vijftienhonderd kilometer.
Goed gedaan Mark.
Het beste avontuur uit mijn leven. Bedankt meneer.
Ik zou het je niet kunnen vertellen.
De dromen zullen waarheid worden.
Waar zullen we nu verder gaan?
Beloond met een speldje, feesten de coureurs de hele dag...
uur na uur, als de klok door tikt naar het 32 uur tijdslimiet.
Ondanks dat hij zijn record, als tiende te eindigen, niet heeft gehaald...
kwam Mark McMillin over de finish met een grote grijns op zijn gezicht.
Ik zei toch dat ik terug zou komen voor jou?
Dat heb je gedaan. Je hebt je aan je woord gehouden.
Nee, we geven niet op.
We bewijzen dat zelfs knappe rijke mannen niet opgeven...
zo kwam Alan Pflueger over de finish met een grote lach op zijn gezicht.
Het was vooraan.
Ik heb het gezien. Toen brak de voorkant af.
Hawaïanen geven nooit op. - Dat is waar.
Hetzelfde hoela meisje, of heb je het hoela meisje vervangen?
Nee, hetzelfde hoela meisje.
Ik moet een nieuw strorokje voor haar kopen...
maar dat geeft niet.
Ja, ik vind deze leuk.
Ik moet dit ding nog een soort van testen.
De ukelele types het laatst.
De anderen verliezen hun armen, dus het is allemaal in orde.
Maar er zijn talloze voorbeelden van het Baja 'zeg nooit, nooit' gevoel.
Weinige hebben zoveel lol...
als de off-road versie van de Terminator, Al Hogan.
Je kunt tot aan de start nog stukjes van zijn Truck terugvinden.
Alleen zijn trots en het gebruikelijke gevoel zijn overgebleven.
Moe, man.
Wat kun je erover zeggen, dat is Baja.
Soms wint het parcours.
We hebben toch nog maar 364 dagen tot de volgende?
De één na de ander kwam over de streep...
stoffig en moe, maar dolblij dat zij de finish hadden gehaald.
Naarmate de dag vorderde, waren er nog steeds veel deelnemers op het parcours.
Amy Thomas zocht de BC-10...
die nog honderd vijftig kilometer moest rijden...
om thuis te komen, in een race tegen de klok.
En een paar seconden achter het vrouwenteam...
reed de Volkswagen van Eric Solorzanos.
Hij hobbelde en botste het geitenpad op, vlakbij Trinidad...
en hoopte alleen nog maar dat hij zou finishen.
Terwijl de Volkswagen het niet zou halen...
redde het vrouwenteam het wel, met nog maar tien minuten op de klok.
Wat ons de meeste zorg baarde was de rit van Mouse.
We stuurden een gemotoriseerde cameraman...
erop uit om hem te vinden...
in de hoop dat hij hem terug zou brengen.
Mouse was in orde maar niet in de beste omstandigheid.
Gelukkig kwam Jeff Kaplan langsrijden.
Ik zag hem vanuit mijn ooghoeken.
Hij vroeg of ik, zodra ik iemand tegenkwam...
wilde doorgeven dat hij daar was gestrand.
Ik zei dat hij mij moest volgen...
maar uiteindelijk gingen we heel erg snel.
Verrassend snel met één lamp.
Met een snelheid van 160 kilometer per uur...
reed Mouse achter Kaplan aan, totdat zij Scott Dunlavey tegenkwamen.
De motor was rijp voor de sloop.
Ik heb hem zo goed mogelijk opgelapt, zodat hij nog enigszins zou rijden.
Hij is maf, hij weet niet welke kant hij op rijdt.
Hij raakt de muur, rijdt door de muur...
en gaat maar door tot het bittere einde.
En nu was het zaak om zich weer te focussen...
en de eindstreep te halen.
Mouse McCoy, achttien uur, twee minuten en veertig seconden.
De zesde motor die de finish haalde en het twaalfde motorvoertuig.
Niet slecht.
Hij wist 246 voertuigen achter zich te houden.
Er ontstaat een band tussen mensen die zich ergens volledig voor inzetten...
die een gedeelde passie hebben.
Jij hebt mij tot Ojos naast je laten rijden.
Ik zal jou nooit vergeten, door jou heb ik het gehaald.
Dit was geen soloproject.
Ik heb misschien wel alleen op de motor gezeten...
maar ik had het niet gehaald...
zonder de steun van mijn vrienden en familie.
En daarom betekent het zoveel voor mij, dat wij het samen hebben gedaan.
Gefeliciteerd.
Fantastisch, dat wij in jullie land mochten racen.
Weet iemand waar je goede taco kunt eten?
Een koud biertje?
Een koud biertje en een taco is alles wat ik nodig heb.
Ik heb nog bijna niets gegeten.
Het is een vreselijke race.
Een race tegen de klok in een land dat de tijd trotseert...
in een competitie die levenslange vriendschappen creëert.
Misschien rijdt er maar één, maar het hele team verdient succes.
Ze kijken ernaar uit bij de overwinning, bij de finish en bij de poging...
omdat de reis het eindpunt kan verdedigen.
Kortom, de Baja 1000 is liefde voor mij.
Het is romantisch.
Het is geweldig.
Zwaar.
Spannend.
Een uitdaging.
Doorzettingsvermogen.
Zwaar.
Geduld. Veel geduld.
Het is prachtig.
Voor mij is het een avontuur.
Ik heb er een ander woord voor, nu ik erover nadenk.
Het is meer betoverend.
Het is betoverend.
Het heeft een eigen bedoeling.
Het is gewoon leven.
In één dag beleef je eigenlijk alles.
Je maakt geweldige dingen mee, maar ook vreselijke dingen...
en het gaat erom hoe je ermee omgaat aan het eind van de avond.
Het is zoals het leven.
Vijftienhonderd kilometer en 32 uur kunnen zo voorbij gaan.
Vinden ze roem?
Dat kan ik niet zeggen, omdat de race nooit eindigt.
Maar als dat gebeurt, is het in het stof en het zal niet vervagen.
Vertaald door: - - Lost in Translation --...
www.NLOndertitels.com -- www.Lostintranslation.nl --
Het is als een vliegende bank.
Dat is waarschijnlijk de beste manier om het uit te leggen.
Het is net of je in je huiskamer zit.
Ja, het is een huiskamer en een vliegende bank...
en blijf gewoon buiten de greppels.
Hier is mijn vriend Steve Matzinger.
Hij wil de scène echt maken. - Ik wil in de film spelen.
Hij komt niet in de film. - Ik wil in de grote films spelen.
En toen we het kleine lichtje op de generator uitzetten...
zagen we dat de vloer bewoog.
We zetten het weer aan en de vloer stond weer stil.
Ik snapte er niets van.
Dus ik rende naar mijn bagage en pakte een fles met gas...
en maakte een vesting langs mijn bagage.
En Bob en ik moesten in hetzelfde bed slapen.
Ik zei: 'we zullen waarschijnlijk wel verstikt raken...
maar we worden tenminste niet opgegeten. '
En 's morgens was er een hoop gesmolten kakkerlakken.
Ik ben Don. Ik ben één van de geluidsmixers.
We maken op dit moment de kabels gereed. Gewone kabels voor elke camera.
We hebben één van Dons... Wat voor microfoon is dat?
Een 48-volt microfoon, het is met een mooi motief.
Check, check één, twee.
Check aan deze kant, rechts, check aan de linkerkant.
Als de motoren aangaan, is het geluid heel hard.
We schreeuwen...
omdat we een hoop luidruchtige motoren hierachter hebben.
Dus we checken gewoon de vlakken en kijken hoe ze het doen.
Wat denk je ervan?
Deze camera's hebben een hoop schakels die op de juiste plekken moeten zitten...
hebben we ontdekt.
Wat zou Scorsese doen? Snel praten. Dat weten we.
Joe Pesci, hij raakte al die mannen op het hoofd met een schep.
Niet slecht.
Maar waar halen we Joe Pesci vandaan, laat staan een schep?
Redacteur: Dana Brown.
Hij probeert Matzinger te bedekken, welke ik heb.
Ik kan Matzinger nog steeds uitschakelen.
Vind je het erg?
Met de constante paparazzi excursie.
Zoals een verborgen camera.
Weet je wat jij doet? Je kunt je haar aanpassen in dit ding.
Er is een camera achter dat grote stuk glas.
Dana is gek. Dit is de grootste, gekste film ooit gemaakt.
Ooit.
Ik ga roepen: 'Ik ga die man een pak slaag geven'.
Je hebt hem gemist op ongeveer 12 millimeter.
Wat was je aan het filmen, meneer de producer?
We filmden een klein plaatsje, genaamd Valle de Trinidad.
Zie je al die uitgespuugde vliegen? - Ja.
Dat is het effect dat ik heb.
Wie zei dat er geen special effects in deze film zaten?
Ja, is dat...
ben jij dat die Spaans spreekt?
Het is...
Dit is de eerste keer dat we off-road gaan racen.
Dus, coureur... - We naderen de off-road race.
Daar gaan we.
En we zijn weg. - Daar gaan we, Matzinger vooraan.
Eindelijk veilig
Ik denk dat we nu definitief Thropy truck materiaal zijn.
Robby Gordon, we hebben je nummer.
Vertaald door: -- Team Lost in Translation --
Verspreiding van dit materiaal voor commerciële doeleinden is illegaal! ! !